ဘံုဘ၀
တစ္ေန႔က လူတစ္ေယာက္ကေျပာတယ္ နင္ယင္းဂလိပ္လိုေျပာတာ ဗမာသံ မေပါက္ဖူးေနာ္တဲ့။
ေပါက္ပါတယ္ ျမန္မာပဲဟာကိုလို႔။
က်န္ခဲ့တဲ့တစ္ပတ္ကပဲ ရံုးကိစၥနဲ႔ တေနရာကို ဖုန္းဆက္ရတယ္။ ဟိုဘက္က ျပန္ေျဖတဲ့ သူရဲ႕ အသံကိုၾကားေတာ့ ဒီအသံထြက္မ်ိဳး ရင္းႏွီးလိုက္တာလို႔။ ဒါနဲ႔ မေနႏိုင္တာနဲ႔ေမးလိုက္တယ္။ ဟုတ္တယ္ ျမန္မာပဲ။
ေျပာရဆိုရတာ အားရလိုက္တာ။
တစ္ခါသားမွာ ေနာက္တစ္ေယာက္က ေမးေသးတယ္ မာလာယုလားတဲ့။ ဟင္း… ငါလို
ဗမာစစ္စစ္ကိုမ်ား ေနာက္တီးေနာက္ေတာက္နဲ႔။
ရံုးမွာ စားပြဲ လုပ္ေတာ့ ၾကက္ေၾကာ္ တစ္တံုးေလာက္ႏိႈက္မလို႔လုပ္ေတာ့
အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က အဲဒါ ဟာလာ မဟုတ္ဖူးေနာ္တဲ့။
ေယာင္ရမ္းၿပီး ေမးေစ့က မုတ္ဆိတ္ေတာင္ စမ္းမိမလိုျဖစ္သြားေသးတယ္။
ေဘးမွာပါလာတဲ့ ရံုးေဘာ္ဒါက ခြက္ထိုးခြက္လန္ ရယ္(ရီလို႔ အသံထြက္ပါ)ပါေလေရာ။
သတိေပးမိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးခင္မ်ာ မ်က္ႏွာႀကီး နီရဲသြားတာပဲ။
အဲေတာ့မွ ၀င္ေျပာရတယ္ ကၽြန္ေတာ္စားလို႔ရတာ အကုန္စားပါတယ္လို႔။ ဟဲဟဲ ႏို႔မို႔ မစားရပဲ ငတ္ႏိုင္တယ္။
ေၾသာ္ ဘ၀ဘ၀… ျမန္မာျပည္မွာ ေနရတာပဲေကာင္းပါတယ္ေလ။ ဘာမွ ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြးမရွိဘူး။